Laatste Nieuws

Favoriete site
10-10-2008

Klik voor m'n favoriete site op het logo:

 
Home

Welkom op mijn website!!

Als enige zoon van een stel liefhebbende ouders zag ik het levenslicht op 13 december 1976. Mijn ouders waren fervente dierenliefhebbers en van kindsbeen kwam ik aanraking met de duivensport, passie van mijn vader en met de kweek van hondjes, passie van mijn moeder.

De duivenmicrobe heeft me nooit losgelaten. Ik herinner me mijn eerste concrete interesse in duiven in 1983. Mijn vader had vanaf dat ogenblik een decennium lang heel goede duiven en ik ging al eens mee op de hokken en naar het duivenlokaal.

Vanaf 1986 ging ik zelfs op eigen houtje de duiven inkorven en kon niemand mij beletten om op zondag de klok naar het lokaal te brengen.

In 1993 kreeg ik voor het eerst mijn eigen hokje en ik had het geluk een superduifje te hebben. Omdat ik toen nog tijd zat had, liep alles doorgaans prima en hoorde ik toen eigenlijk bij de beteren van de streek.

Toen ik vanaf 1994 rechten ging studeren, eerst aan de Katholieke Universiteit Brussel en vanaf 1996 aan de Katholieke Universiteit Leuven, ging alles bergaf. Ik ging 'op kot' en vertrok op zondagavond om pas vrijdagavond thuis te komen. Mijn vader stond in de voor de verzorging maar lekker liep het niet echt. Reeds toen nam ik me voor dat, eens de studies beŽindigd, ik er alles zou aan doen om het tij opnieuw te doen keren.

Na jaren van trouwe dienst als medewerker en bestuurslid in duivenmaatschappij Den Belg te Buggenhout, werd mij in 1999 gevraagd het voorzitterschap van duivenmaatschappij De Veldduif te Lebbeke op te nemen. Wij speelden als Quievrainverbond Lebbeke-Centrum in verbond met een andere vereniging. Van 2005 tot 2007 was ik ook voorzitter van dit verbond. Wij hebben als bestuur na de gedwongen onteigening van ons lokaal de boeken einde 2007 neergelegd. Opnieuw een vereniging opstarten in Lebbeke leek ons gezien de ouderdom van onze bestuursleden, het terugvallend ledenbestand en het feit dat er in Lebbeke nog andere verenigingen actief waren nutteloos.

Na mijn studies leerde ik Ilse kennen met wie ik einde 2001 ging samenwonen om er einde 2002 samen een huisje in Lebbeke mee te kopen.

We beslisten samen om een hokje in onze tuin te zetten en de draad van de duivensport opnieuw grondig op te pikken. Door onze inzet en motivatie beleven wij sinds 2002 hoogdagen in de duivensport. Wij hebben ons gespecialiseerd op de pure snelheid (Quievrain) omdat wij de tijd niet hebben op meerdere terreinen actief te zijn. Daarenboven werken wij beiden uit huis en had ik in het weekend in mijn eigen vereniging ook mijn verantwoordelijkheden op te nemen. Helpende handen zijn er immers nooit te veel!

Eťn hokje werden er twee, en twee hokken werden er drie en in de drang naar steeds meer en beter heb ik mijn thans goede vriend Eddy NoŽl leren kennen. Hij heeft zich als mentor ontfermd over mij en niet zonder succes. Ik heb erdoor geleerd dat verworven inzichten plots niet altijd meer even verworven blijken. Stilstaan is achteruitgaan en soms moet je afstand kunnen nemen, dan heb je meer, duidelijker en klaarder zicht op de zaken. Ook nu nog, meer dan vijf jaar na onze eerste ontmoeting is Eddy een onmisbare schakel in mijn leven geworden, en dit niet alleen op duivenvlak. Zijn sociale bekommernis en medemenselijkheid overstijgt het gemiddelde van het 'mensdom' enorm. Heb ik het moeilijk, ligt er iets op mijn lever, of wil je gewoon je vreugde delen...bij Eddy kan het allemaal, maar het moet niet. Bedankt waarde vriend!

In heel dit verhaal wil ik niet vergeten dat mijn ouders en vooral mijn vader een bijzonder woord van dank verdienen. Dankzij hen staan wij waar we nu staan en maken zij het mogelijk om daar minstens te blijven staan. Zij zijn er steeds wanneer je ze nodig hebt en laat het dan wel je ouders wezen, ze moeten het verdomd toch maar doen.

Duivensport is bij ons hierdoor voor een groot stuk familiesport geworden waarin iedereen van nature een aantal taken verricht. Elkeen doet dit met veel passie en overgave en dat is volgens mij een belangrijke sleutel tot de behaalde successen.

Ik hoop van harte dat onze website u bevalt en dat u er interessante zaken mag uit opsteken. Wij hopen u te laten proeven van onze interesse en liefde voor duiven, maar u tevens mee te geven dat het niet het belangrijkste is in het leven. Een klik op vrienden volstaat om dit te merken.

Mensen die graag meer informatie wensen of die opmerkingen of suggesties hebben, mogen mij hierover steeds contacteren.

Houd er rekening mee dat u veel de door mij verworven kennis eveneens zelf kunt verwerven! En onthoud, prestaties komen zelden of nooit uit een flesje.

Ik wens u veel succes.