Laatste Nieuws

Favoriete site
10-10-2008

Klik voor m'n favoriete site op het logo:

 
Hokken

Toen wij einde 2001 verhuisden naar Lebbeke, moest ik op zoek naar een voor mij geschikt duivenhok. Geschikt betekent voor mij dat het hok warm, droog en tochtvrij moet zijn en dat je zoveel mogelijk zelf een impact moet kunnen hebben op deze drie kritische succesfactoren.

Omdat ik thuis bij mijn vader nooit echt de indruk had dat onze hokken aan deze drie basisvoorwaarden voldeden en ik hier onvoldoende zelf een hand in had, opteerde ik ervoor een aantal hokken in de buurt te bezoeken alvorens aan de slag te gaan. Nog nooit hadden wij thuis een duivenhok aangekocht. Mijn vader voorzag de nodige materialen en knutselaar als hij is bouwde hij steeds in een mum van tijd hokken zo groot, breed en hoog als je zelf wou. Dat daardoor aan mijn drie basisvoorwaarden niet voldaan werd, leek op dat ogenblik ondergeschikt aan de prijs. Een serieuze vergissing zo bleek achteraf.

Bij mijn bezoeken viel mijn oog op een hok van een liefhebber die om gezondheidsredenen stopte met de duivensport. Het was een goed geïsoleerd hok met dakpannen. Omdat het in niet al te beste staat verkeerde, kon ik dit hok voor een zeer degelijke prijs aankopen.

Het hok meet 7,60 meter op 1,80 meter en is onderverdeeld in 3 compartimenten en een gang. Er zijn twee compartimenten van 1,70 meter op 1,80 meter en een jonge duivenhok van 3,40 meter.

De foto zoals u die hierboven aantreft laat u het hok zien zoals het er nu uitziet. Sinds de aankoop ervan werden echter heel wat wijzigingen doorgevoerd.

Omdat ik overdag zelden thuis ben en moeilijk kan inspelen op klimatologische veranderingen, ben ik op zoek gegaan naar de voor mij geschikte oplossing. Ik heb het geluk het goed te kunnen vinden met de tandem Van Hoeck-Noël uit Baasrode die een mechanisch ventilatiesysteem geïnstalleerd hebben.

 

U ziet hier de weduwnaarshokken met bovenaan een PVC-buis waarin gaten voorzien zijn die de lucht van de hokken afzuigen. Een pluim gaat hier naar Eddy Noël en mijn vader die samen ingestaan hebben voor de installatie van het geheel. Ik ben namelijk niet echt een handige harry. Eddy heeft me met raad en daad bijgestaan volgens de ervaringen die hij met het systeem heeft opgedaan.

Een beter beeld van de PVC-buis ziet u hier. Het probleem waarmee ik wel kampte was dat het zadeldak van mijn hok niet hoog genoeg was. Met veel goede wil kon er net een buis door met een diameter van 20 centimeter. Het was een heuse zoektocht naar een geschikte ventilator die de capaciteit van mijn hokken aankon, maar uiteindelijk werd die toch gevonden.

Buitenzicht waar de ventilator aan het hok werd bevestigd door middel van een zelfgemaakte houten kast. Hier mondt de PVC-buis in uit.

Hoe dan ook, een goed klimaat heb ik van mijn mentor Eddy geleerd, is een constant aanvoelen van de omstandigheden.

Omdat één hok te weinig werd, hebben wij in 2003 een hok bij aangekocht, ook tweedehands. het voldoet aan mijn basisvoorwaarden maar was in mijn ogen reeds voorzien van betere ventilatie. Toch werd dit hok ook uitgerust zoals hierboven beschreven.

Dit hok heeft 4 compartimenten, elk 1,80 meter op 1,80 meter en dient vooral ter behuizing van de weduwnaars.

Omdat goed niet altijd goed genoeg is en naar meer smaakt, werden voor het seizoen 2007 een aantal aanpassingen verricht. Gelet op de steeds warme maanden in juli en augustus, en omdat ik hou van duiven die een natuurlijke weerstand weten op te bouwen, werd beslist om alle spoetnikken van de hand te doen en volières voor de koten te zetten. Het betreft kleine aanbouwvolières die de duiven moeten toelaten om een hele dag door naar keuze buiten te vertoeven. Ik hoopte hiermee bespaard te blijven van allerhande kopziektes en de duiven net dat ietsje meer weerstand te bieden dat nodig is om het verschil te blijven maken. Voor mezelf hoopte ik dat de geïmproviseerde zelfgemaakte invalplanken zullen volstaan en dat ik van tijd tot tijd mezelf meer zal verplichten eens een bad te geven in deze volières.

Op dit moment is het seizoen 2007 reeds ver gevorderd en ik moet zeggen dat ik heel tevreden ben met de wijzigingen. De duiven hebben meer natuurlijke weerstand en zitten gewoon een godganse dag buiten. Regen of wind, niets lijkt hen te deren. Daar waar ik vroeger bij de minste wind angstvallig de vensters sloot, is de keuze nu eenvoudig. De duiven zeggen me zelf dat ze buiten willen en daar goed zitten. Als ze dan nog eens goed vliegen, is de rekening snel gemaakt...

Zo ziet het prentje er op ieder hok momenteel uit.

Ik hoop dat u nu een goed beeld en overzicht heeft over mijn koten.

Nog enkele sfeerbeelden van binnen- en buitenuit!

De weduwnaars poserend voor de camera!

Weduwnaars en vrouwtjes nemen samen een gezellig badje.

De weduwnaars na een trainingsvlucht.

Een aantal weduwnaars genietend van het panoramisch uitzicht.