Duivenlog.nl Duivenlog.nl Duivenlog.nl Duivenlog.nl
Buitenstaander
 

Hoe 'buitenstaanders' schrijven over onze sport is altijd interessant. Zo kwam ik tijdens het surfen een tekst van Andre van der Veeke teken, met als titel: de Vleugels van de denksport. Hoewel hij niet helemaal buitenstaander is (zoals de tekst duidelijk zal maken) is het zeer de moeite van het lezen waard. (Bron: Zeeuws Tijdschrift 2001/5 blz. 29-31)

De vleugels van de denksport

Op teletekst vallen denksport en duivensport in dezelfde categorie. Dat kan geen toeval zijn. Ook in de duivensport moet een kampioen over een heldere kop beschikken. Hij moet bovendien bereid zijn om een flink kapitaal te investeren. Het imago van de melker is echter nog steeds dat van Jan met de Stofjas. En zijn luchtbrigade wordt een beetje denigrerend ‘de renstal van de kleine man’ genoemd. Toch bezit de Man met de Anjer te Soestdijk - om maar eens atypische melker te noemen - ook een hok met postduiven. De RVD maakt daar echter nauwelijks gewag van.

Stof, stront en veren
Als kind taalde ik niet naar de duiven van mijn broers. Ik kan me niet herinneren dat ik ze ooit een blik waardig keurde. Ik ‘deed’ de kippen, hield ook een tijdje van een konijn en dat was alles wat ik aan dierenliefde op kon brengen. Mijn vader was echter enthousiast. Als kind had hij zelf ook duiven gekweekt. Zijn oude liefde was weer ontvlamd. Tot mijn verbazing liep hij vaak met duivenvoer in zijn zak om vreemde duiven te lokken. Toen mijn broers wat ouder werden en aan wedstrijdvluchten mee gingen doen, wilden ze dat hij daarmee ophield. Aan vreemde duiven had je niks. Je moest je eigen goede soort kweken. Vreemdelingen belandden dan ook steevast bij de poelier. In de ogen van mijn broers was ik de baarlijke antimelker. Nooit speurde ik op zondagochtend de hemel af op zoek naar de ultieme stip, een duif die uit Bordeaux of Pau terugkeerde. Ik keek niet in de hokken en als iemand een pasgeboren duif onder mijn neus hield wist ik niet hoe snel ik een andere kant uit moest kijken. De kale vleeszakjes met hun wiegelende waterhoofden konden me niet bekoren. Stof, stront en veren, zo ongeveer vatte ik de activiteiten van mijn broers voor mezelf samen. Stiekem was ik echter trots als hun namen na een goede vlucht in de krant kwamen.

De omslag
Al heel vroeg had mijn zoon interesse voor vogels. Ik heb een fotootje van hem waarop hij als driejarige naar een jonge merel wijst, die op het stuur van zijn fietsje zit. Waarschijnlijk kon hij vogels betoveren in die tijd. Naïef als ik was, meende ik zijn voorkeur in acceptabele banen te kunnen leiden. Er waren immers weidevogels, watervogels, roofvogels. Hij kreeg er volop boekjes over en we gingen op excursie in de natuur. Bovendien tekende hij naar voorbeeld roodborstjes, mussen, torenvalken en uilen. Uiteindelijk mocht het allemaal niet baten. Sinds een jaar staat er een groen hok in mijn tuin, op de plaats waar eerder mijn geliefde vlinderstruik lokte en geurde. Op elfjarige leeftijd is mijn zoon al een fanatiek duivenmelker. Dat ene hok van hem is tot daaraantoe, maar ik weet uit ervaring hoe het bij duivenmelkers gaat. Het hok moet verbouwd en groter worden. Er komt altijd een hokje of een ren bij. Acht duiven en niet meer, heb ik gebruld. Ik zal zien hoe het afloopt. Terwijl ik dit schrijf is mijn zoon op scouting-kamp en verzorg ik zijn duiven. ’s Morgens in alle vroegte laat ik ze uit, schraap de stront van de bodem van het hok, ververs het water en mik acht lepels voer in een bak. Vervolgens lok ik de beesten die een paar rondjes gedraaid hebben door hevig te schudden met een bus voer en ‘kum, kum’ te roepen zoals ik mijn broers altijd heb horen doen. ’s Middags mogen ze nog een ronde doen. Soms laat het zonlicht hun veren even oplichten tijdens een draai of zwenking. Als ik die schittering boven mijn hoofd zie voel ik me trots en vergeet al mijn scepsis.

De moed om kampioen te worden
Mijn broer H. vraagt me om zijn nieuwe website op taalgebruik te controleren. Twee dingen vallen me op. Op de eerste plaats de retoriek die hij gebruikt. Als ik hem daar op wijs, is zijn verweer dat super-latieven nu eenmaal gemeengoed zijn in de wereld van de melkers. Je zou jezelf tekort doen als je die achterwege liet. Verder begin ik voor het eerst te beseffen hoe moeilijk het is en hoeveel toewijding het vraagt om een goede duiven-melker te worden. Uit zijn verhaal maak ik op dat hij lef heeft - maar dat wist ik al lang - en dat hij durft te experimenteren. Hij kiest voor een natuurlijke benadering van de duivensport zonder veel medicijngebruik. Ook hardt hij de duiven door de ramen van de hokken ‘s winters niet te sluiten. Het resultaat mag er zijn: hij is een van de beste Nederlandse ‘vliegers’ op de middellange afstand geworden. (Zelf zou hij zeggen: de beste.) Nergens wordt de uitbreidingsdrift van de duivenmelker beter geïllustreerd dan bij hem. Er staat al bijna een straatlengte hokken in zijn tuin, maar toch heeft hij weer plannen. Vroeger dacht ik in mijn onnozelheid dat je alle duiven bij elkaar kon zetten, maar nu ben ik erachter gekomen dat er allerlei afdelingen met soorten duiven zijn: hokken voor de jonge duiven, hokken voor de ‘weduwenaars’ en reguliere hokken. De garage is compleet met bovenbouw ook beschikbaar voor de sport. Ik begin te beseffen dat ik een professionele sportman in de familie heb.

Sprinters en marathonvliegers
Niet iedereen speelt hetzelfde spelletje met zijn duiven. Er zijn allerlei soorten specialisten: op de korte, de middellange en de lange afstand (vitesse/mid-fond/fond). De duiven vliegen meestal van het zuiden naar het noorden. Tijdens de vlucht dragen ze een vluchtring. Deze draait de melker na terugkomst van de duif in een duivenklok, zodat de tijd van aankomst geregistreerd wordt. Tegenwoordig gebeurt dit ook met behulp van een elektronisch constateer-systeem. Uiteindelijk geeft niet de tijd van aankomst, maar de gemiddelde snelheid de doorslag. De duivenmelkers wonen immers op verschillende afstand van het vertrekpunt. Mijn broer H. speelt mid-fond; broer R. en neef J. hebben voor de lange afstand gekozen. Op de fondvluchten overnachten duiven na acht of tien uur vliegen en gaan de volgende dag verder. Sommige natuurbeschermers protesteren tegen de manier waarop de heenreis van de duiven verloopt: opgesloten met zeer veel soortgenoten, waarbij de temperatuur behoorlijk op kan lopen. In mijn familie moet je niet met dergelijke verhalen aankomen. ‘Klootzakken’, mompelt mijn zoon als hij over de zorgen van de natuurbeschermers hoort of leest. Broer R.: Op fond vliegen is het mooiste wat er is. Het zijn de langste en zwaarste wedstrijden. Vliegen op Barcelona is te vergelijken met deelname aan de Tour de France. De andere wedstrijden vallen erbij in het niet. Broer H.: Flauwekul. Je kunt de honderd meter sprint toch niet vergelijken met de marathon. (Heren, heren, mompel ik vergeefs, sta boven het tegenwoordige en beschouw wat eeuwig is.) Vind je het niet riskant om je kostbare duiven met duizenden anderen in een vrachtwagen mee te geven, vraag ik broer H.. De allerbeste geef ik niet mee, is zijn antwoord. Die gebruik ik voor de kweek. Maar er gaan natuurlijk veel goede duiven mee op de vlucht. Nou, ja daar moet je tegen kunnen, tegen verlies. Ik heb het meegemaakt dat er maar twee van de vijftig duiven die ik meegaf, terugkwamen. Dan is in een keer al je werk van een jaar kapot. Vorige week kwam Super-Mario, eigendom van een Belgische melker, niet terug. Die was een ton waard. Jammer voor hem, maar hij zal er waarschijnlijk niet zo mee zitten, want de overige duiven in zijn hok zijn een veelvoud waard.

Liefhebber of professional
Een goede duivenmelker is op de eerste plaats duivenmelker en vervolgens pas echtgenoot of vrijgezel, vader of kinderloos, bouwvakker of prins der Nederlanden, rooms-katholiek of Jehova-getuige, gezond of enigszins gehandicapt. Het dagelijkse leven is gericht op de verzorging van de duiven. Ook de vakanties worden aangepast aan het schema van de wedvluchten. In de periode van de MKZ-crisis zag ik wat de sport voor mijn broers betekende. Het leek er even op dat het seizoen onmogelijk werd vanwege allerlei vluchtverboden. Ze liepen al gauw met vertwijfelde koppen rond. Een jaar zonder duivenvluchten was een verloren jaar, een val in het niets. In een voorlichtingsfilmpje van de Nederlandse Postduivenhouders Organisatie (NPO) trof me een uitspraak van een leraar: ‘Niets vind ik meer ontspannend dan ’s avond na een drukke rumoerige dag op school mijn duiven te verzorgen.’ Afgezien van het feit dat hij de hel met de hemel vergelijkt heeft hij wel de essentie van zijn sport te pakken. Het is echter de vraag, in hoe verre dit aspect nog aan bod kan komen bij een topmelker. Die is immers zuiver prestatiegericht bezig. Dat betekent twee keer per dag hokken schoonmaken en regelmatig ontsmetten. Drinkbakken en schrapers dagelijks ontsmetten. Kiezen uit het grote aanbod van vitaminepreparaten, graanmixtures, voedingssupplementen, dieetvoer, vlieg-speciaalvoer, kweekvoer, snoepvoer. Voor veel geld nieuwe duiven aankopen. De juiste duiven aan elkaar koppelen, ziektes voorkomen met behulp van entstof of anders ziektes bestrijden. En natuurlijk de duiven zo conditioneren dat ze sterk vliegen en snel binnenkomen. Wie eenmaal naam heeft gemaakt in de duivensportwereld kan eieren of jonge duiven voor veel geld verkopen. Het is geen toeval dat de meeste topmelkers een goed lopend bedrijf hebben of anderszins niet op een stuiver hoeven te kijken. Het installeren van de hokken en de aanschaf en het onderhoud van een groot aantal duiven vergt een kapitaal. Daar komen ook nog de kosten bij van de wedvluchten. In dit opzicht gaat het er in de duivensportwereld net zo aan toe als in de voetballerij. Vakmanschap is belangrijk, maar geld geeft de doorslag. Overigens zijn duivenmelkers net mensen. Dus ook in deze sector wordt af en toe flink geknoeid met doping of met vluchttijden. Controleurs van de NPO moeten deze excessen opsporen.

De bladen
Als lettervreter is het leuk om tijdschriften door te nemen die uit ‘de andere wereld’ komen: verenigingsbladen, sportmagazines, beroepstijdschriften. Je ontdekt altijd wel iets wat vertedert of woede c.q. lachlust opwekt. Bij tijdschriften voor duivenhouders is het niet anders. Nederlandse duivenliefhebbers zijn georganiseerd bij de NPO. Die geeft wekelijks een clubblad uit: Neerlands Postduiven Orgaan. Het tijdschrift oogt even grauw als de vloer van een duivenhok. In het blad veel nieuws uit de afdelingen (foto’s van mannen en vrouwen die iets vasthouden: bekers, schalen, kransen, diploma’s of duiven, maar je komt ook artikelen tegen over het belang van mineralen, vitaminen en vetten. De rubriek ‘compliment van de week’ belicht altijd een opvallende prestatie.(Tenslotte wil ik Willy van der Donk die onder andere mijn stoepje onder het duivenhok heeft gelegd en metselaar Leike Leyten complimenteren!) Naast het officiële clubblad verschijnen er ook andere duivenbladen: De Vredesduif, De Reisduif. Het tijdschrift met de opmerkelijkste naam is Duifke Lacht. Het wordt natuurlijk uitgegeven in België. In alle bladen vallen de stereotiepe foto’s op: melker voor hok met duif in de hand, hulpeloze blik op oneindig. Mijn broer H. wilde ooit dit gedoe aan de kaak stellen en liet zich in de geschetste pose met een zwarte kip fotograferen. Geen enkel duivenblad wilde de foto plaatsen. De duivenmelker hecht nu eenmaal aan traditie.

Verjaardagen
Op verjaardagsfeestjes en familiebijeenkomsten komen onze gesprekken bijna altijd bij dat ene onderwerp uit. Ik kan niet ontkennen dat ik me in het verleden wel eens verveelde, als er uitgebreid over de Belg of de Geschulpte werd verhaald. Tegenwoordig is daar geen sprake meer van. Ik geef me natuurlijk niet volledig gewonnen -bang als ik ben voor uitbreiding van de vluchtcapaciteit- maar ik kan meepraten over slagpennen, het ‘geel’ of een vlucht op La Souterraine. En niemand hoeft me uit te leggen waarom het reguliere voer aangelengd moet worden met gerst. Ik maak tot op zeker hoogte vorderingen en daar wil ik het tot aan het einde der tijden bij laten.

Reageren: wiebrenvanstralen@duivensites.nl  (NB, dit artikel werd eerder op 20 mei 2006 geplaatst)

 
Gepost door: Wiebren van Stralen op maandag 31 augustus 2009
Zonder nadrukkelijke voorafgaande schriftelijke toestemming van Duivenlog.nl is het niet toegestaan materiaal van Duivenlog.nl te publiceren, kopiëren of reproduceren voor gebruik op uw website of die van iemand anders.
 
Terug
Nieuwsbrief
Wilt u op de hoogte worden gehouden van nieuws en activiteiten van Duivenlog.nl?
Meld u dan nu aan bij de Nieuwsbrief.


Agenda
Binnenkort beschikbaar.


Archief
Klik hier voor het complete archief van Duivenlog.nl


Laatste berichten
Mooie prikkelvideo
Heilige geest?
Zo grijs als een duif
De oriëntatie en navigatie van...
Herstellen als een topsporter ...
Duivenkunstenaar
De weg van het minste welzijn....
Duifmeneer is een held
Iron Mike de melker
Duiven van het kunstje
Coach Vinny selecteert de topd...
Britse duivengeschiedenis in B...
Duivensport Taiwan op NatGeo
Rondvlucht met duif
Zelfmoordbrief per postduif
Valken bedreigen duivensport M...
TNT postduif
Gedicht : de duivenmelker
Gedrogeerde duiven echte hoogv...
Imago duivenmelker


Links
Binnenkort beschikbaar.