Ze heeft een orginele manier om haar expositie onder de aandacht te brengen, de Australische kunstenaar Lyndall Phelps. Ze raakte gefascineerd door het feit dat gedurende de Tweede Wereldoorlog, postduiven een belangrijke rol speelden in de berichtgeving en daarmee levens redden. Daarom heeft ze er een expositie aan geweid, waarbij ze ook een film toont die gemaakt is met een aan een duif bevestigde camera.

Daarnaast heeft ze er een ander aspect uitgelicht, de nauwe band tussen de duiven en de legermacht uit Lancaster. Iedere bommenwerper had duiven mee aan boord die aan parachutes gehecht konden worden. Als ze werd aangevallen en de vliegtuigen raakten te zwaar beschadigd om terug te komen naar de basis, dan werd hun laatst bekende positie op een briefje gekrabbeld en werd de duif met dit bericht op pad gestuurd.

Tweeendertig van die duiven kregen uiteindelijk de Dickin Medal, de hoogste onderscheiding voor dierlijke heldenmoed. Zo ook de duif White Vision, die een boodschap meedroeg van een crew die bij de Hebriden gered werden door dit briefje. Een duif die werd ingezet als spion -NURP.36.JH.190- kreeg de medaille voor de eerste melding vanuit bezet Frankrijk in 1940, een andere duif gaf vanuit het Nederlandse verzet driemaal succesvol een bericht door, voordat ze op de vierde vlucht verloren ging.

Op de expositie dus twee filmpjes van duiven die een cameraatje aan hun borst bevestigd kregen, waarmee elke beweging werd geregistreerd. Iedere vleugelslag, iedere buiteling, je ziet wat een duif ziet in een duiventempo. Duif GB-05-X-2207 leek het leuk te vinden om met de camera op stap te gaan, dus dat werd haar vaste filmduif. Anderen wilden juist helemaal niet meewerken en weigerden te vliegen of probeerden de camera uit alle macht kwijt te raken.

Via deze link is het filmpje te bekijken  of klik op de foto!